(1) Hassas döküm parçaların malzeme ve mekanik özellikleri: Parçanın malzemesinin proses özellikleri ve mekanik özellikleri, kabaca boşluğun türünü belirler. Örneğin, döküm demir parçalar için döküm çubukları kullanılır; basit şekilli ve mekanik özellikler açısından düşük gereksinimlere sahip çelik parçalar için genellikle çubuk malzemeler tercih edilir; önemli çelik parçalar için ise iyi mekanik özellikler elde etmek amacıyla dövme kullanılmalıdır; şekil basit olduğunda ise döküm çeliği kullanılabilir. Malzeme karmaşık, mekanik özellikleri yüksek değilse, demir dışı metal parçalar için genellikle profiller veya çubuklar kullanılabilir.
(2) Parçaların yapısal şekli ve boyutu: Büyük ve basit yapılı parçaların boşlukları çoğunlukla kum döküm veya serbest dövme ile üretilir; karmaşık yapıdaki parçaların boşlukları ise ağırlıklı olarak döküm yoluyla hazırlanır; küçük parçaların boşlukları ise kalıplama veya presleme yöntemiyle oluşturulabilir; çelik parçaların boşlukları ise başlıca dövme olarak kullanılır; adım çapı çok büyük değilse çubuk üzerinde kullanılabilir; her adımın boyutları birbirinden oldukça farklı ise dövme yöntemi tercih edilmelidir.
(3) Mevcut üretim koşulları: Boşluğu belirlerken, yerel üretimin fiili seviyesi ve kapasitesi, dış kaynak kullanımı olasılığı gibi somut üretim koşullarını da dikkate almak gerekir; aksi takdirde bu yaklaşım gerçekçi değildir.
(4) Yeni teknolojiler ve yeni malzemelerden tam olarak yararlanmak: Malzeme ve enerji tasarrufu sağlamak, ayrıca işleme verimliliğini artırmak amacıyla, hassas döküm, hassas dövme, soğuk haddeleme, soğuk ekstrüzyon, toz metalürjisi, şekillendirilmiş çelik ve mühendislik plastikleri gibi döküm yöntemleri ve malzemeleri eksiksiz şekilde değerlendirilmelidir. Bu sayede mekanik işleme miktarı büyük ölçüde azaltılabilir, hatta hiç işlem gerektirmeyebilir. Ekonomik faydalar son derece önemlidir.