(1) Hassas döküm parçaların malzeme ve mekanik özellikleri: Parçanın malzemesinin proses özellikleri ile mekanik özellikleri, genellikle boşluğun türünü belirler. Örneğin, dökme demir parçalar için döküm çubukları; basit şekilli ve mekanik özellikler açısından düşük gereksinimlere sahip çelik parçalar için yaygın olarak çubuk malzemeler kullanılır; önemli çelik parçalar için ise iyi mekanik özellikler elde edebilmek amacıyla dövme malzemeler tercih edilir; şekil basit olduğunda ise döküm çeliği kullanılmalıdır. Malzeme karmaşık, mekanik özellikleri yüksek değilse, demir dışı metal parçalar için genellikle profil veya çubuklar kullanılabilir.
(2) Parçaların yapısal şekli ve boyutu: Büyük ve basit yapılı parçaların boşlukları çoğunlukla kum dökümü veya serbest dövme yoluyla üretilir; karmaşık yapıdaki parçaların boşlukları ise ağırlıklı olarak döküm yöntemleriyle hazırlanır; küçük parçaların boşlukları ise kalıplama veya presleme yoluyla oluşturulabilir; çelik parçaların boşlukları ise başlıca dövme malzemelerden oluşur. Eğer aşamaların çapı çok büyük değilse, çubuk malzeme kullanılabilir; her aşamanın boyutları birbirinden oldukça farklı ise, dövme yöntemi tercih edilmelidir.
(3) Mevcut üretim koşulları: Boşluğu belirlerken, yerinde üretim kapasitesi ve düzeyi, dış kaynak kullanımı gibi özel üretim koşullarını da dikkate almak gerekir; aksi takdirde uygunsuz bir seçim yapılacaktır.
(4) Yeni teknolojiler ve yeni malzemelerden tam olarak yararlanın: Malzeme ve enerji tasarrufu sağlayıp imalat verimliliğini artırmak amacıyla, hassas döküm, hassas dövme, soğuk haddeleme, soğuk ekstrüzyon, toz metalürjisi, şekillendirilmiş çelik ve mühendislik plastikleri gibi döküm yöntemleri ve malzemeleri eksiksiz şekilde değerlendirilmelidir. Bu sayede mekanik işleme miktarı büyük ölçüde azaltılabilir, hatta hiç işleme gerektirmeyebilir. Bunun ekonomik faydaları son derece önemlidir.