(1) ویژگی‌های مادی و مکانیکی قطعات گچ‌ریزی دقیق: ویژگی‌های فرآیند و ویژگی‌های مکانیکی مواد قطعه به طور تقریبی نوع خام‌سازی را تعیین می‌کنند. به عنوان مثال، برای قطعات از جنس آهن گچ‌ریزی، خام‌سازی‌های گچ‌ریزی استفاده می‌شود؛ قطعات فلزی با شکل ساده و نیازهای پایین به ویژگی‌های مکانیکی معمولاً از مواد قضبانی استفاده می‌شود؛ برای قطعات مهم فلزی، باید از کارتریج‌ها انتخاب شود تا ویژگی‌های مکانیکی مناسبی داشته باشد؛ هنگامی که شکل ساده‌ای دارد، از فولاد گچ‌ریزی استفاده می‌شود. اگر مواد پیچیده باشد و ویژگی‌های مکانیکی بالا نباشد، معمولاً برای قطعات غیرحديدی از پروفیل‌ها یا خام‌سازی‌های مخصوص استفاده می‌شود.
(2) شکل ساختاری و اندازه قطعات: خام‌سازی‌های قطعات بزرگ و ساده اغلب با روش گچ‌ریزی یا کارتریج آزاد انجام می‌شود، خام‌سازی‌های قطعات پیچیده اغلب گچ‌ریزی است، و خام‌سازی‌های قطعات کوچک می‌تواند با روش قالب‌گذاری یا فشار دادن انجام شود، و خام‌سازی‌های قطعات فلزی اساساً از کارتریج‌ها استفاده می‌شود؛ اگر قطر مرحله‌ها زیاد نباشد، می‌توان از قضبان استفاده کرد؛ اما اگر ابعاد هر مرحله به شدت متفاوت باشد، باید از کارتریج استفاده کرد.
(3) شرایط موجود تولید: هنگام تعیین نوع خام‌سازی، لازم است شرایط تولید خاص را در نظر گرفت، مانند سطح و ظرفیت واقعی تولید در محل، امکان خارج کردن تولید به بیرون و غیره؛ در غیر این صورت، این تصمیم غیرواقعی خواهد بود.
(4) از فناوری‌ها و مواد جدید به طور کامل استفاده کنید: به منظور صرفه‌جویی در مواد و انرژی و افزایش کارایی ماشین‌کاری، باید روش‌های گچ‌ریزی و موادی مانند گچ‌ریزی دقیق، کارتریج دقیق، لوله‌کشی سرد، اکستروژن سرد، فلز‌شناسی پودری، فولاد شکل‌دار و پلاستیک‌های مهندسی را به طور کامل در نظر بگیریم. به این ترتیب، میزان کار ماشین‌کاری به شدت کاهش می‌یابد و حتی ممکن است نیازی به هیچ کاری نباشد. سود اقتصادی بسیار قابل توجه است.