(1) Hassas döküm parçaların malzeme ve mekanik özellikleri: Parçanın malzemesinin proses özellikleri ile mekanik özellikleri, genel olarak iş parçasının türünü belirler. Örneğin, dökme demir parçalar için döküm blokları; basit şekilli ve mekanik özellikler açısından düşük gereksinimlere sahip çelik parçalar için yaygın olarak çubuk malzemeler kullanılır; önemli çelik parçalar için ise iyi mekanik özellikler elde etmek amacıyla dövme malzemeler tercih edilmelidir; şekil basit olduğunda ise döküm çelik kullanılmalıdır. Malzeme karmaşık, mekanik özellikleri yüksek değilse, demir dışı metal parçalar için genellikle profiller veya bloklar kullanılabilir.
(2) Parçaların yapısal şekli ve boyutu: Büyük ve basit yapılı parçaların iş parçaları çoğunlukla kum dökümü veya serbest dövme; karmaşık yapıdaki parçaların iş parçaları ise ağırlıklı olarak döküm; küçük parçaların iş parçaları ise kalıplama veya presleme yöntemiyle üretilebilir; çelik parçaların iş parçaları ise başlıca dövme olarak kullanılır. Eğer aşamanın çapı çok büyük değilse, çubuk malzeme kullanılabilir; her aşamanın boyutları birbirinden oldukça farklı ise, dövme yöntemi tercih edilmelidir.
(3) Mevcut üretim koşulları: İş parçasını belirlerken, yerinde üretim kapasitesi ve düzeyi, dış kaynak imkânları gibi somut üretim koşullarıyla birlikte değerlendirilmesi gerekir; aksi takdirde uygunsuz bir yaklaşım olacaktır.
(4) Yeni teknolojiler ve yeni malzemelerden tam olarak yararlanmak: Malzeme ve enerji tasarrufu sağlayıp işleme verimliliğini artırmak için, hassas döküm, hassas dövme, soğuk haddeleme, soğuk ekstrüzyon, toz metalurjisi, şekillendirilmiş çelik ve mühendislik plastikleri gibi döküm yöntemleri ve malzemeleri eksiksiz şekilde göz önünde bulundurmalıyız. Bu sayede mekanik işleme miktarı büyük ölçüde azaltılabilir; hatta hiç işlem gerektirmeyebilir. Bunun ekonomik faydaları son derece önemlidir.